σε συνάντησα εχθές
και μου είπες τη χαρά σου,
τα λαμπρά τα όνειρα σου.
Γιορτές,
κόβω βόλτες μες στο χθες,
στην αγορά της Μυτιλήνης,
πού πουλάνε κάρτες λήθης;
Γιορτές,
τι σου δώσαν και τι θες,
ποια απ’ τα δώρα θα κρατήσεις,
ποια θ’ αφήσεις, δε θ’ ανοίξεις.
Γιορτές,
βγες απ’ το κάστρο σου και δες,
πως οι δράκοι φύγαν όλοι,
πως στρωθήκαν λεωφόροι.
Γιορτές,
είναι οι ανοιχτές σου οι πληγές,
στην πλατεία στέκουν μόνοι,
στα πανό γράφουν οι πόνοι.
Γιορτές,
παίξε στο θέατρο και πες,
τα πιο αστεία παραμύθια,
που σου συνέβησαν στ’ αλήθεια.
Γιορτές,
τη διάβαση πέρνα και μπες
στο καράβι που σαλπάρει,
μέχρι Πειραιά σε πάει.
Γιορτές.
Είναι οι νύχτες φωτεινές,
Τ’ αστεράκια - φαναράκια,
στα ουράνια τα δρομάκια.
Γιορτές,
οι πύλες είναι ανοιχτές,
μες στο πάρκο, άλλη χώρα,
ονείρου μαγικού η ώρα.
Γιορτές,
ο κόσμος ένα καρουζέλ,
στ’ αλογάκι σου κρατιέσαι,
μια γελάς και μια χτυπιέσαι.
Γιορτές,
πατινάρεις και μου λες,
η λεπίδα πως χαράζει
και τον άγριο πάγο σπάζει.
Γιορτές,
κουρδίζουν πάλι τις χορδές,
πάνω στο πάλκο για ν’ ανέβεις,
με swing φιγούρες να χορεύεις.
Σμέρνα 12 : 25
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου