Τα σταφύλια της οργής (και το κρασί τους μη πω)

Μετά "Τα Φρούτα" , σειρά για τον καμβά είχαν μια νταμιτζάνα

και τα σχετικά σταφύλια…Το έργο εκτελέστηκε με δυσκολία λόγω … νταμιτζάνας. Χικ!

 

Ιδού η σύνθεση

Ιδού το έργο (35 x45 cm)

 

Τα Φρούτα...

  Λοιπόν εδώ να - στου Πλουμάρ’ – γίνονται μαθήματα ζωγραφικής και πάω…

Γιες σερ! Παίρνω τα πινέλα μου, τους καμβάδες μου, τις λαδομπογιές μου και τσουπ κάθε Παρασκευή απόγευμα, για ένα διωράκι, δημιουργώ. Καλά, δε δημιουργώ μόνο τις Παρασκευές , αλλά κι άλλες μέρες ,διότι διαφορετικά δε θα μου ‘φταναν ούτε 10 Παρασκευές με τους ρυθμούς μου, σμέρνας ντε, για να ολοκληρώσω έργο.   
  Στήνει η δασκάλα το σκηνικό και μεις  (είμαστε μπόλικες, μπογιά να ‘χουμε) το απαθανατίζουμε δόξα και τιμή από διαφορετική οπτική γωνία .  
Απ’ την δικιά μου γωνιά , αριβάρουν και καμαρώνουν κι άλλα πράματα στο σκηνικό.

Το ‘ χουν αυτό τα πραγματικά σκηνικά, γίνονται ο σκελετός πάνω στον οποίο σαρκώνεται η φαντασία…

 

Ιδού η σύνθεση λοιπόν...

                    

 

 Ιδού και ο πίνακας (35 x 45 cm) ...

 

Κόκκινο καρό τραπεζομάντιλο,

σκακιέρα πρόχειρη , για παιχνίδι άναρχο.

Όπως είναι όλα τα παιχνίδια τελικά,

όπου όλων των ειδών τα φρούτα παίρνουν μέρος:

Ένα πράσινο μήλο που εκδικήθηκε τη Χιονάτη ,

κι ακόμα ένα κόκκινο, χωρίς απώλειες.

Ένα χοντρό αχλάδι , μια μακριά μπανάνα, ένα χνουδωτό ροδάκινο.

Κι ακόμα, ένα πορτοκάλι που παριστάνει τον ήλιο

πίσω από μια καμένη βασίλισσα και έναν από καιρό πεσμένο βασιλιά.

Και συ που με βλέμμα αθώο , ετοιμάζεις  σκανταλιά,

κάνε την όσο προλαβαίνεις, πριν γίνεις ένα απ’ τα φρούτα στο τραπέζι μας.        

 

 

 

 

 

 

 

Το γέλιο της Ανθής

Το έργο (ακρυλικό, διαστάσεων 30x40 , 25x30) , ονομάζεται "Το γέλιο της Ανθής" και είναι εμπνευσμένο απ' τη φίλη μου τη Μαριάνθη που γνώρισα πέρσι και φέτος υπηρετεί σ' άλλο νομό ως αναπληρώτρια φιλόλογος. Αφιερωμένο σ' όλους τους χαρούμενους ανθρώπους και στις φιλίες που μένουν πάντα στη καρδιά.

 

Υπόγα με θέα... συνέχεια (2 νέες τοιχογραφίες)

Στην υπόγα παράθυρο με θέα!

Ζουμπούλια ριζωμένα στις σελίδες ενός κενού βιβλίου. Όταν η θεωρία γίνεται πράξη. (Τοιχογραφία)

Το ξύλο βγήκε απ' τον παράδεισο

Ημερολόγια 2013 (επίκαιροοο!)

Ρόδια - Καρύδια - Σύκα ξερά !!! Πάρε κόσμε να φας να στυλωθείς!
(Ζωγραφιά με ακρυλικό + Πυρογραφία σε ξύλο καρυδιάς)



                                                "Ο Ραβδιστής τ' Ουρανού"

       Τώρα πού κολλάει μια "μπουλάδα" μέσα σε μια βάρκα

       την οποία όταν τη ραβδίζεις πέφτουν αστέρια

       τα οποία προσπαθεί να τσακώσει μια γοργόνα (αλλά δεν) που στρογγυλοκάθεται στα κλαδιά της

       και που προσγειώνονται ως ψάρια πάνω σε απλωμένα ψαράδικα δίχτυα

       δε ξέρω για σένα, πάντως για μένα κολλάει.

       (Ζωγραφιά με ακρυλικό σε ξύλο καρυδιάς)

Details darling, details...

     

Τώρα πια δε κάνουμε έρωτα...

 Όταν η φίλη μου, μου είπε να της ζωγραφίσω κάτι για τα αδειανά ντουβάρια του φρεσκοανακαινισμένου σπιτιού της, το 'ξερε πως θα περιμένει πολύ.
-"Και τι  να ζωγραφίσω; Δωσ' μου κάτι να εμπνευστώ..."
 -"Ξέρω γω, ζωγράφισε κάτι για τον έρωτα!"
Για τον έρωτα. Μάλιστα. Για τον ωραίο, τον γλυκό με φαρμακερή επίγευση, τον καταδικασμένο έρωτα...
Το 'χω!
Οχτώ μήνες μετά (είχαμε και δουλείες) ιδού το σενάριο :

Τώρα πια δε κάνουμε έρωτα.
Τώρα ζωγραφίζουμε τον έρωτα.
Να 'ναι όμορφος χωρίς έλεος,
 να κεντρώνει και να πονάει, να φθίνει και να ξεθωριάζει,
 παρασυρμένος από τα νερά του χρόνου.

 Τώρα πια δε κάνουμε έρωτα,
τώρα στήνουμε τον έρωτα στο τοίχο και μαθαίνουμε σκοποβολή.

Ιδού και το έργο :