Εικαστικές εκδηλώσεις στη Μυτιλήνη

6 χρόνια μετά την επάνοδο μου στη Λέσβο συμβαίνει πρώτη φορά (;) κάτι που ψιλοταράζει  τα λιμνάζοντα εικαστικά νερά. Πρόκειται για εκδηλώσεις που αφορούν ζωγράφους και κομικσάδες , επαγγελματίες και ερασιτέχνες, από τα νησιά της χώρας.
Αθεράπευτη ερασιτέχνης έλαβα μέρος, ως ακροάτρια, στα δυο εργαστήρια ζωγραφικής (συντονιστής Ι. Ζιώγας από 22/5 - 24/5) και κόμικς (SOLOUP από 25/5 - 27/5) , δημιουργώντας τα "δικά" μου...

Επίσης συμμετέχω με τον πίνακα "Ρεμπέτικο - Το τραγούδι του μπαγλαμά" (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση) στην ομαδική έκθεση ζωγραφικής δημιουργών της Λέσβου με τίτλο "ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ" , που θα γίνει από τις 30/5 - 15/6 στο "ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΛΟΥΤΡΟ - ΤΣΑΡΣΙ ΧΑΜΑΜ" στη Μυτιλήνη.

Παρακάτω αναρτώ φυλλάδιο με το πρόγραμμα της εικαστικής διαδρομής, καθώς και φωτογραφίες απ' τα εργαστήρια και τα έργα μου βεβαίως βεβαίως.

 

Ένα μέρος του κάστρου της Μυτιλήνης που ξεροστάλιαζα για να το ζωγραφίσω απ' το πρωί μέχρι τ' απόγεμα της προηγούμενης Παρασκευής. Πάντως καλή φάση... Το έργο έκανα το λάθος να τ' αφήσω να το εκθέσουν μαζί με τ' άλλα των γκαραντί συμμετεχόντων, αλλά έκτοτε αγνοείται η τύχη του.  

 

Κάμποσοι απ' τους συμμετέχοντες μετά το τέλος της δουλειάς τους στο Κάστρο. Όταν τα μάζεψαν θυμήθηκα πως έπρεπε να πάρω και καμιά φώτο εις ανάμνησην ...

Ε.. τμήμα Κάστρου.

 

Εργαστήριο κόμικς με θέμα "Οι γλάροι" απ' το ομώνυμο εξαιρετικό διήγημα του Ηλία Βενέζη

Ο SOLOUP εποπτεύει    

 

Το δικό μου κόμικς είναι το παρακάτω. Δημιουργήθηκε σε μια μισή μέρα, πολύ γρήγορα για τα δεδομένα μου. Enjoy!

 

   

Ρεμπέτικο - Το τραγούδι του μπαγλαμά

 

Ο πίνακας ονομάζεται «Ρεμπέτικο – Το τραγούδι του μπαγλαμά»

Είναι λάδι , διαστάσεων 70 x 60 cm
και ολοκληρώθηκε 29 / 3 / 2015
Περιγράφεται δε πλήρως απ’ το παρακάτω ποίημα.

 

Το τραγούδι του μπαγλαμά

 Χρώμα της Ανατολής , χρυσάφι αυγινό,

η σκάλα της αυλής πάει στον ουρανό.

 Πα’ στις χορδές μου παύεις κάθε κρυφό καημό,

απ’ τη ψυχή ξορίζεις πανάρχαιο θυμό.

 Χρώμα της Ανατολής, χρυσάφι αναλυτό,

γεράνι φυτρωμένο σε τενεκέ παλιό.

 Ο ανάλαφρος αγέρας φουσκώνει μου τη καρδιά,

να νταγιαντώ βοήθα την τόση ομορφιά.

Χρώμα της Ανατολής , αλλοτινού καιρού,

χρόνος πετρωμένος σε χάντρες κομπολογιού.

 Στο πάτωμα προβάλει του μουσουργού η σκιά,

στα χέρια να με πάρει, μ’ ατέλευτο σεβντά.

 Χρώμα της Ανατολής, προμήνυμα  γλυκό,

ψαθάκι αφημένο, άσκεπο σερνικό.

Την αντρειά  δε χάνω , που δίνει μου η αυγή,

στου κόσμου την απάτη, φτηνή χλαπαταγή.

Χρώμα της Ανατολής , χρυσάφι αυγινό,
η σκάλα της αυλής τραβά για ουρανό.

  Σμέρνα  30 : 3 :2015

Τα Καρτσνάδια ...

Ακόμα ένας πίνακας για την συλλογή μου !
Τα "Καρτσνάδια" , είναι μικρά καβουράκια που ζουν μέσα σε κοχύλια.
Όταν πάω για ψάρεμα, αυτά τα καβουράκια είναι ότι πρέπει για δόλωμα.
Οι μπογιατζίδες, τα γλιστράτσα και τα χανέλια, τρελαίνονται!
Κάπου στα ρηχά της θάλασσας του σύμπαντος, βρισκόμαστε και μεις , ντυμένοι τα κοχύλια μας.
Που και που βγαίνουμε από δαύτα, φωνάζουμε στα πιο κοντινά κοχύλια , ειδικά σα νιώθουμε απειλή, οργή, ανάγκη, πάθος ...
Ακούει κανείς;

Ιδού η σύνθεσης ....

Ιδού και ο πίνακας (λάδι 40 x 50 cm)....

                                        

 

 

 

Τα σταφύλια της οργής (και το κρασί τους μη πω)

Μετά "Τα Φρούτα" , σειρά για τον καμβά είχαν μια νταμιτζάνα

και τα σχετικά σταφύλια…Το έργο εκτελέστηκε με δυσκολία λόγω … νταμιτζάνας. Χικ!

 

Ιδού η σύνθεση

Ιδού το έργο (35 x45 cm)

 

Τα Φρούτα...

  Λοιπόν εδώ να - στου Πλουμάρ’ – γίνονται μαθήματα ζωγραφικής και πάω…

Γιες σερ! Παίρνω τα πινέλα μου, τους καμβάδες μου, τις λαδομπογιές μου και τσουπ κάθε Παρασκευή απόγευμα, για ένα διωράκι, δημιουργώ. Καλά, δε δημιουργώ μόνο τις Παρασκευές , αλλά κι άλλες μέρες ,διότι διαφορετικά δε θα μου ‘φταναν ούτε 10 Παρασκευές με τους ρυθμούς μου, σμέρνας ντε, για να ολοκληρώσω έργο.   
  Στήνει η δασκάλα το σκηνικό και μεις  (είμαστε μπόλικες, μπογιά να ‘χουμε) το απαθανατίζουμε δόξα και τιμή από διαφορετική οπτική γωνία .  
Απ’ την δικιά μου γωνιά , αριβάρουν και καμαρώνουν κι άλλα πράματα στο σκηνικό.

Το ‘ χουν αυτό τα πραγματικά σκηνικά, γίνονται ο σκελετός πάνω στον οποίο σαρκώνεται η φαντασία…

 

Ιδού η σύνθεση λοιπόν...

                    

 

 Ιδού και ο πίνακας (35 x 45 cm) ...

 

Κόκκινο καρό τραπεζομάντιλο,

σκακιέρα πρόχειρη , για παιχνίδι άναρχο.

Όπως είναι όλα τα παιχνίδια τελικά,

όπου όλων των ειδών τα φρούτα παίρνουν μέρος:

Ένα πράσινο μήλο που εκδικήθηκε τη Χιονάτη ,

κι ακόμα ένα κόκκινο, χωρίς απώλειες.

Ένα χοντρό αχλάδι , μια μακριά μπανάνα, ένα χνουδωτό ροδάκινο.

Κι ακόμα, ένα πορτοκάλι που παριστάνει τον ήλιο

πίσω από μια καμένη βασίλισσα και έναν από καιρό πεσμένο βασιλιά.

Και συ που με βλέμμα αθώο , ετοιμάζεις  σκανταλιά,

κάνε την όσο προλαβαίνεις, πριν γίνεις ένα απ’ τα φρούτα στο τραπέζι μας.        

 

 

 

 

 

 

 

Το γέλιο της Ανθής

Το έργο (ακρυλικό, διαστάσεων 30x40 , 25x30) , ονομάζεται "Το γέλιο της Ανθής" και είναι εμπνευσμένο απ' τη φίλη μου τη Μαριάνθη που γνώρισα πέρσι και φέτος υπηρετεί σ' άλλο νομό ως αναπληρώτρια φιλόλογος. Αφιερωμένο σ' όλους τους χαρούμενους ανθρώπους και στις φιλίες που μένουν πάντα στη καρδιά.

 

Υπόγα με θέα... συνέχεια (2 νέες τοιχογραφίες)