Μέσα σε χρόνια δανεικά/ απρόσμενα και ξένα/ μες τα ποτάμια τα θολά/ που ζω σα μαύρη σμέρνα... (Διάφανα Κρίνα) ...

Τρίτη, Ιουνίου 21, 2016

Ζωγραφική σοδειά 2016

Τέσσερεις φρέσκοι σμερνοπίνακες εκτίθενται στη Λέσχη
Πλωμαρίου , σε μια ομαδική έκθεση που θα διαρκέσει ως
τις 24 / 6 .










Στεφανία!









Τα λόγια τέλειωσαν...   (Άλεξ) 









Ελλάς , Ελλάς , τι θα γίνει φίλε μου με μας.
Ελλάς, Ελλάς, μίλα μας και μη μας αγαπάς.









Αργυρώ - Καλοκαιρινό








 

Σάββατο, Ιουνίου 18, 2016

Χρώματα και Σκιές

"Χρώματα και Σκιές" ο φετινός τίτλος της ομαδικής έκθεσης ζωγραφικής στο Πλωμάρι .
Τα εγκαίνια θα γίνουν την Κυριακή 19 / 6 στις 8 μ.μ. στη Λέσχη Πλωμαρίου .
Θα βρίσκομαι και γω εκεί , με τέσσερα έργα τα οποία θα αναρτήσω προσεχώς ...


 

Τρίτη, Μαρτίου 15, 2016

Του μλαρ' , του μλαρ' ... Του χάσαμι του μλαρ' πατριώτηηηη

Το τραγούδι - παραδοσιακό Πλωμαρίτικο της αποκριάς -  σε κόμικς ...








Η έμπνευση για το έργο μου ήρθε όταν ζητήθηκε απ' την ομάδα ζωγραφικής
να ζωγραφίσει  καμβάδες για να ντύσουν ένα φορτηγό για το καρναβάλι του Πλωμαριού ...
Ιδού το αποτέλεσμα της δουλειάς μου...




 

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 30, 2015

ΟΙ "ΓΛΑΡΟΙ" του Βενέζη, έμπνευση για comics...

 Τον περασμένο Μάη διοργανώθηκε από την ΕΤΑΛ στη Μυτιλήνη και πραγματοποιήθηκε εργαστήριο comics με επιβλέπων τον Soloup.
Θέμα είχε το διήγημα του Ηλία Βενέζη "Γλάροι" , το οποίο διασκευάστηκε σε κόμικς από 14 δημιουργούς. Η συλλογή αυτών, αποτέλεσε υλικό για μια όμορφη έκδοση ... Ήμουν και γω εκεί!



 
Λίγα λόγια για το έργο…

   Στο διήγημα του Βενέζη «Οι γλάροι», ο γέρο – φαροφύλακας θαρρώ πως ταυτίζει στη σκέψη του, τα παιδιά και τους γλάρους που ανάστησε. Αυτή την ταύτιση αποδίδω με την εικόνα των φτερωτών ανθρώπων που μεγαλώνουν, φεύγουν απ’ το κλουβί τους και σκοτώνονται βίαια.
  Από κει κι ύστερα θέλησα να δώσω μια πιο αισιόδοξη τροπή στην ιστορία, μιλώντας για ανθρώπους που δραπετεύουν απ’ τον πόλεμο και τον σίγουρο θάνατο τους, κυνηγώντας τη ζωή. Όπως κάνουν οι Σύριοι πρόσφυγες εν έτει 2015, προσεγγίζοντας καθημερινά τις ακτές τις Λέσβου με φουσκωτά.






 

  

Πέμπτη, Οκτωβρίου 22, 2015

Το Πορτρέτο της Άγνωστης

Πριν κανά μήνα μια συντοπίτισσα, μου ζήτησε να της φτιάξω το πορτρέτο της μητέρας της, με μολύβι, δίνοντας μου δυο παλιές φωτογραφίες.
 

        
 
 
Αμφιβάλλοντας κατά πόσο μπορώ να φτιάξω πιστά το πορτρέτο κάποιας και μάλιστα αγνώστου χαρακτήρα γυναίκας , πήρα τις φωτογραφίες υποσχόμενη να κάνω το καλύτερο.
Τελικά το εικονιζόμενο άτομο ήταν του γούστου μου και η αύρα του έκανε την εργασία ευχάριστη.
Στις φωτογραφίες είδα μια ονειροπόλα , γλυκιά και συνάμα δυναμική γυναίκα και αυτή (θέλω να πιστεύω) απέδωσα.
 



 

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 08, 2015

Πλήρωσε μου τη βενζίνα


 


  Τέλη Ιούλη ήταν, που μας  «στείλαν» πρόσκληση απ’ το υπουργείο παιδείας , σε μας τα δασκαλάκια , να αιτηθούμε την πρόσληψη μας ως αναπληρωτές και ως ωρομίσθιοι.
 Μπήκα το λοιπόν στο αμαξάκι μου, όπως κάθε χρόνο , να ανέβω απ’ το Πλωμάρι στη Μυτιλήνη , 45 χιλιόμετρα στροφές , χρόνος 45 λεπτά με «πατημένο» το γκάζι.  Πώς άλλοι ανάβουν ένα κερί στον Άγιο Τάδε ; Ε, έτσι και γω καθιερωμένο το ‘χω να συμπληρώνω δυο αιτήσεις στη χάρη της Αγίας Ελπίδας της Δευτεροβαθμίτισσας , βοήθεια μας.
  Κι εκεί που τα ‘χα καλά με τη συνείδηση μου πως την συμπλήρωσα την αίτηση κι από κει και πέρα δε φταίω που δουλειά σε σχολειό δε βλέπω, ΤΣΑΚ, πάει με τη δαχτύλα του το υπουργείο και απενεργοποιεί τις αιτήσεις , τις δικές μου και των άλλων «πιστών» . Και μας ξανάρχεται φίλε μου η πρόσκληση (αρχές Σεπτέμβρη πια) να ξαναματαπάμε στη Δευτεροβάθμια να δεηθούμε την ενεργοποίηση των αιτήσεων μας. Τέτοιο καψώνι ούτε  στα πιο ψαρωμένα φαντάρια.
  Μπαίνω η ψαρούκλα ξανά μανά στου αυτουκινητέλ’ ιμ  , πρωί Δευτέρας,  Πλωμάρι – Μυτιλήνη 45 λεπτά.  
  Παρκάρω ώρα 10 κι ανεβαίνω στη Δευτεροβάθμια βαστώντας τις καλοκαιριάτικες αιτήσεις ανά χείρας , να τις δείξω μπας και μου κάνουν πλάκα.  Αμ’ δε…
-«Στο γραφείο 10 θα ενεργοποιήσεις τις αιτήσεις σου, θα τις παραλάβεις εκτυπωμένες , θα τις υπογράψεις και μετά θα πας στο γραφείο 12 να τις σφραγίσουν.» με ενημερώνει , συμπάσχουσα συνάδελφος.
  Ας πάει και το παλιάμπελο λέω, σε κανά μισάωρο θα έχω ξεμπερδέψει. Περιμένω, περιμένω , τίποτα. Ούτε έμπαινε , ούτε έβγαινε κανείς, απ’ το γραφείο ενεργοποίησης.
-«Τι γίνεται ρε παιδιά, γυρίζει κανείς ταινία στα χνάρια του Αγγελόπουλου;»

-«Όχι , έχει πέσει το internet .» φωνάζει μια κυρία που έχει θέση ενεργοποιητή . «Και έχει πέσει Πανελληνίως σε όλες τις σχολικές μονάδες κι έτσι δεν μπορούμε να μπούμε στο Σύστημα .»

-«Τι να γίνει, μια που έπεσε μια που θα σηκωθεί… ας κάνω λίγη υπομονή» σκέφτομαι γω.  
 Εντωμεταξύ κόσμος βαρέθηκε να περιμένει (είχε και δουλειές) και άρχισε να μας αδειάζει τη γωνιά.
  Θα ‘χε πάει 11:15 π.μ. όταν με χαρά ακούσαμε ότι το internet αναστήθηκε . Ο κόσμος που ήταν μέσα επιτέλους βγήκε και μπήκαμε δυο τρεις «τυχεροί» από μας τους υπομονετικούς .
  Πάνω που ενεργοποιήθηκε η μια  μου αίτηση , κάνει μια έτσι το internet και ξαναμπατάρει.
Και η ώρα να περνά και να χάνεται , όπως και η ελπίδα να γίνουν  άλλες προγραμματισμένες δουλειές.
  Μη τα πολυλογώ , περίμενα μπάστακας το internet, μέχρι τις 13:30 μ.μ. , μαζί με δυο ακόμα συναδέλφους  από άλλα χωριά, που σκέφτονταν τη διαδρομή που θα έπρεπε να ξανακάνουν , το χρόνο που έχαναν και τη βενζίνα που θα έκαιγαν. Για να μη μιλήσω για τους άλλους που περίμεναν στον διάδρομο.
  Πανιασμένη απ’ την αγανάκτηση,  πάω στο  δωμάτιο με τις σφραγίδες και λέω σ’ ένα καλοκάγαθο υπεύθυνο : -«Δε γίνεται την άλλη αίτηση να την ενεργοποιήσω τηλεφωνικώς, να μη ξανάρχομαι Μυτιλήνη;»

-«Μα αν δεν υπογράψεις δε θα ‘χει ισχύ» μου κάνει.

-«Μα είναι λογικό να ξανάρχομαι και να χάνω τον χρόνο μου;» του κάνω.

-«Εσύ να μου πεις…» αντιγυρίζει

-«Τι να σου πω;»  τον κοιτάζω ηλίθια.

-«Εσύ να μου πεις : Τι απ’ όλα αυτά είναι λογικό;»

Θα ‘θελα να φωνάξω , θα ‘θελα να βρίσω , αλλά ποιον;  Εκεί μέσα άλλοι με κοιτούσαν  αδιάφορα και άλλοι με παραίτηση. Σίγουρα δεν ήταν κατάλληλο κοινό για την οργή μου.
Έφυγα γρήγορα και κάτι σα να ‘σφιγγε τον λαιμό μου.
  Στην έξοδο μια κοπέλα μ’ ένα μωρό στην αγκαλιά με ρωτάει : -«Τι έγινε; Μπήκαν τελικά στο Σύστημα;»

-«Όχι.» μουγγρίζω , με το χέρι αντηλιά να κρύβει το νερό που θολώνει τα ψαρίσια μάτια μου.

Μακάριοι οι έξω απ’ το Σύστημα. Αμήν.  

Υ.Γ. Το υπουργείο παιδείας καλά θα κάνει να μου πληρώσει τη βενζίνα τουλάχιστον, για τα σούρτα φέρτα που με βάζει να κάνω.  

Παρασκευή, Ιουλίου 03, 2015

Το βάζο με τα ροζ τριαντάφυλλα

Πρόκειται για έργο που έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί απ' τον Φλεβάρη , εντούτοις το ολοκλήρωσα τελευταίο μιας και το κάτω μισό του πίνακα δεν είχα προλάβει να το ζωγραφίσω τότε.
Το έργο είναι λάδι και αποτελείται από δυο τελάρα 40 x 40 cm έκαστο.

 
 

Το καβαλέτο για το στολισμό των τριαντάφυλλων
το έφτιαξε ο αδερφός μου !!!