Τόσα χρόνια άνθρωπος
και τίποτα δε κατάλαβες ακόμα.
Άνθρωπος μέσα στους ανθρώπους… Χα!
Δεν είμαστε καλά.
Ανασαίνω:
Ανασταίνω τις αμφιβολίες.
Αναστενάζω τους καημούς.
Αναστέλλω τους φόβους.
Ανατέλλω τις ελπίδες.
Τόσα χρόνια άνθρωπος… Ανατέλλω.
Τόσα χρόνια,
καλύφτηκαν με ένα λεπτό στρώμα μελαγχολικής σκόνης,
που χιόνισες.
Δε θα ξεσκονίσω τίποτα.
Είναι η σειρά σου.
****ΣΜΕΡΝΑ****
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου